كلیه اطلاعات این سایت مربوط به شركت طراحی سایت - شركت نرم افزاری بهپردازان می باشد


شركت نرم افزاری بهپردازان

موضوع مقاله : فرايند توليد و توسعه نرم افزار چيست؟ :

شرح :  فرايند توسعه نرم افزار به مجموعه اي از فعاليت هاي مهندسي نرم افزار اطلاق مي شود که با هدف مديريت چرخه عمر يک محصول نرم افزاري، طراحي و برنامه ريزي مي گردد. فرايندهاي توليد نرم افزار با اين هدف بوجود آمده اند که اين مجموعه فعاليت ها را در يک چارچوب مشخص سازمان دهي، استاندارد و مستند کرده و به اين ترتيب سرعت و کيفيت توليد نرم افزار را بهبود بخشند.
اگر چه چرخه عمر يک محصول نرم افزاري شامل مراحل متعددي نظير تعريف، استخراج نيازمندي ها، تحليل، طراحي، پياده سازي، آزمون، نگهداري و ... مي باشد ليکن در يک نگاه کلي مي توان آن در سه بخش عمده برنامه ريزي ( امکان سنجي، تعريف، تبيين نيازمندي ها ) ، اجرا ( طراحي، پياده سازي، آزمون، مستند سازي ) و نگهداري تقسيم بندي نمود. فرايندهاي توليد نرم افزار مي بايست براي هرکدام از اين بخش ها و جزئيات آنها روش، قواعد و اصول معيني را ارائه نمايند.
فرايند هاي توليد نرم افزار بر اساس مدل توليد نرم افزار منتخب خود به چند دسته تقسيم مي شوند که عبارتند از :
1- مدل آبشاري (Waterfall Model): در اين مدل فعاليت هاي توليد نرم افزار در قالب فازهاي با توالي مشخص و به ترتيب، برنامه ريزي و اجرا مي شوند. اشکال عمده اين روش اين است که بازبيني و تجديد نظر در فازهاي انجام شده امکان پذير نيست لذا خطاي تخمين ابعاد پروژه، ريسک اشتباه در فهم درست و تحليل نيازمندي ها و نيز امکان انتخاب نابجاي معماري بسيار بالا مي باشد.
2- مدل حلزوني (Spiral Model): اين مدل براي بهبود مديريت ريسک در تمام مراحل توليد نرم افزار بوجود آمد و ترکيبي بود از مدل آبشاري بهمراه امکان نمونه سازي (Prototyping) سريع. اين مدل اگر چه برخي جنبه هاي مدل آبشاري را بهبود مي داد ليکن از نارسايي هاي فراوان آن مدل متاثر بود.
3- مدل تکراري و افزايشي(Incremental Model): اين مدل امکان مي دهد که بتوان پروژه را ابتدا در مقياس بسيار کوچک شروع کرده و کليه مراحل را طي نمود سپس بمرور زمان سيستم را رشد داده و بسمت سيستم نهايي سوق داد. اين روش باعث مي شود در حين اجراي کار مشکلات مهم قبل از اينکه باعث خراب شدن کل سيستم شوند شناسايي شده و حل شوند. ضمنا به کاربران اجازه داده مي شود نياز هاي خود را بتدريج و بر حسب شرايط عيني سيستم بازنگري و عنوان کنند.
4- مدل چابک(Agile Model): در اين مدل روش تکراري و افزايشي بعنوان پايه و مبنا پذيرفته مي شود ولي تشريفات فراوان و برنامه ريزي هاي مفصل کنار گذاشته شده و فرايند براساس بازخوردهايي که از آزمون محصول بدست مي آيند، کنترل و مديريت مي شود. اين مدل اکنون بجهت نتايج قابل توجه خود، بسيار مورد استقبال بوده و بر اساس آن روش هاي متنوعي ايجاد شده که از آن ميان مي توان به ايکس پي و اسکرام اشاره نمود.