موضوع مقاله :

معماری VPLS

چکیده :

معماری VPLS


شرح : دو معماری مطرح در VPLS عبارتند از: معماری سلسله مراتبی و معماری تك‌سطحی. در معماری تك سطحی، ارتباطات به صورت نقطه به نقطه مطرح می‌شود. در این روش بین entityها در VPLS یك تونل ایجاد می‌شود. این تونل مجازی كه بخش PWE? آن‌را استاندارد كرده است، در گذشته به "تونل مارتینی" معروف بوده است. به خاطر دارید در چند سال گذشته برای برقراری ارتباط و تضمین كیفیت در زمانی كه بسته‌ها به لایه‌های بالاتر ارسال می‌شدند، استانداردهای متعددی تدوین گردیده است. یكی از استانداردهایی كه به منظور تضمین كیفیت، ترافیك لایه دو را روی ترافیك لایه سه Map می‌نمود، استانداردDraft Martini بود كه به واسطه آن تضمین كیفیت یك سرویس امكانپذیر بود. تونل‌هایی كه با استفاده از این استاندارد در سراسر مسیر ایجاد می‌شوند، سرویس‌های لایه دو را با فرمت MPLS كپسوله و منتقل‌می‌‌نمایند. برای این منظور لازم است كلیه ویژگی‌های پایه‌ای اترنت را پشتیبانی نمایند. در معماری VPLS به صورت تك‌سطحی تونل‌ها به صورت P?P تعریف می‌شوند. در حالی كه با گسترش روز افزون سرویس‌ها و نیاز به ایجاد تونل‌هایی به صورت mesh بین نقاط مختلف، این ساختار جوابگوی نیازهای شبكه نیست. معماری سلسله مراتبی (HVPLS) در VPLS برای پاسخ به این نیاز مطرح شده است. این معماری بر پایه همان روش سنتی ارائه سرویس بنا شده است. اما با توجه به حجم بالای تونل‌ها در یك شبكه، توسعه‌ای بر روش سنتی در نظر گرفته شده است كه نتیجتاً منجر به ایجاد همبندی سلسله مراتبی برای این فناوری شده است. در این همبندی برای ایجاد تونل‌هایی به صورت full mesh لازم است، در سمت مشترك روترهایی نصب شود كه برای ایجاد سلسله مراتب در شبكه به روترهای PE متصل شود. در پیاده‌سازی این همبندی توسط ارائه دهندگان سرویس، به طور معمول در نقاط اصلی شبكه برای ایجاد امكان ارائه سرویس به كاربران از تعدادی Multi Tenant Unit) MTU) استفاده می‌شود كه هر كدام می‌توانند به تعداد زیاد شبكه‌های سازمانی را به صورت ایجاد VPLS VPN سرویس‌دهی نمایند